Wyjątkowa podróż do świata teatru – klasy 2 w Banialuce
W ostatni czwartek uczniowie klas drugich naszej szkoły mieli okazję przeżyć niezapomnianą przygodę w Teatrze Lalek Banialuka w Bielsku-Białej. Celem wycieczki było nie tylko obejrzenie spektaklu, ale także odkrycie tajemnic teatralnego świata od kulis.
Spektakl „Narodziny” – magia na scenie. Dzieci z zapartym tchem śledziły przedstawienie pt. „Narodziny”, które poruszało ważne tematy związane z życiem, emocjami i relacjami. Piękna scenografia, muzyka oraz kunszt aktorów sprawiły, że mali widzowie zostali całkowicie pochłonięci przez teatralną opowieść.
Po obejrzeniu spektaklu zostaliśmy zaproszeni na warsztaty teatralne podczas których uczniowie mogli wcielić się w rolę aktorów, animatorów lalek oraz scenografów. Zajęcia rozwijały wyobraźnię, uczyły współpracy i pozwalały dzieciom poczuć się częścią teatralnego zespołu.
Ogromną atrakcją było zwiedzanie miejsc pracy osób tworzących spektakle. Dzieci odwiedziły pracownię lalek, garderoby, scenę oraz zaplecze techniczne. Poznały różne rodzaje lalek wykorzystywanych w teatrze – pacynki, marionetki, kukły i jawajki – oraz dowiedziały się, jak powstaje spektakl od pomysłu aż po premierę.
Wycieczka do Banialuki była nie tylko okazją do kontaktu ze sztuką, ale także do rozwijania pasji i zainteresowań. Dzieci wróciły pełne emocji, z głowami pełnymi pomysłów i sercami otwartymi na piękno teatru.
Agnieszka Konieczna i Sylwia Szymańska
Rola teatru w rozwoju cywilizacji – problem uzależnienia od rozrywek spektakl „W pustyni i w sieci”
Na spotkaniach z uczniami świetlicowymi oraz na godzinach wychowawczych omawiano problem skutków uzależnienia od „ekranów” telefonów i komputerów.
- Pierwsi alarm podnieśli lekarze w Korei Południowej. U dzieci o prawidłowym poziomie inteligencji masowo obserwuje się zaburzenia koncentracji, napady gwałtownej złości przy próbie odebrania telefonu oraz luki pamięciowe przy bardzo prostych zadaniach. Bez telefonu dosłownie nie są w stanie normalnie funkcjonować.
Dziecko nie potrafi utrzymać uwagi dłużej niż dwie minuty, nie umie streścić akapitu, który przed chwilą przeczytało, za to perfekcyjnie pamięta algorytmy gier, hasła i reguły wewnątrz gry. Gdy ekran znika – pojawia się albo agresja, albo całkowita pustka. To nie jest rozpieszczenie.
Liczenie w pamięci wywołuje blokadę, teksty są przewijane bez zrozumienia, zadania rozwiązuje się wyłącznie z pomocą podpowiedzi. W rzeczywistości jest to utrata zdolności do głębokiego, logicznego i samodzielnego myślenia, krótki czas skupienia, nieustanna potrzeba stymulacji, unikanie odpowiedzialności. - Uczniowie odczytują głośno streszczenie sztuki teatralnej:
Przedstawię Wam losy pewnego rodzeństwa. Starszy brat uwielbiał gry komputerowe i nic więcej go nie interesowało. Gdy jednak młodsza siostra uległa poważnemu wypadkowi i straciła wzrok, musiał na jej prośbę… czytać jej lektury szkolne. Niecierpliwy, niezadowolony, niechętny czekał tylko końca tej tortury, żeby zająć się przygotowaniami do konkursu komputerowego, aż tu nagle… zasnął i trafił do niesamowitej gry komputerowej. Żeby przejść kolejne poziomy, musiał wykazać się znajomością lektur, co okazało się dużo prostsze, niż się spodziewał – czytał je przecież siostrze. Ostatnie zadanie było najważniejsze – gdyby je zaliczył, siostra odzyskałaby wzrok!!!
I tu przerywamy czytanie – uczniowie sami muszą dokończyć opowieść według własnego uznania.
Prawdziwe zakończenie sztuki teatralnej – Udało się! A na koniec okazało się, że to był… sen.
Nasi młodzi widzowie mogli się z niego wiele nauczyć – że w życiu może wydarzyć się wiele sytuacji, w których mogą się okazać potrzebne wiadomości z książek i lektur szkolnych, a komputer nie może panować nad naszym życiem, bo są w nim jeszcze inne ważne sprawy!
Stworzyliśmy odpowiedzi na pytania: jak pozytywnie wykorzystać komputer, jak komputer negatywnie wpływa na nas, dlaczego warto chodzić do teatru
BIULETYN INFORMACJI PUBLICZNEJ

















































